Zoeken

De schoonheid van emotionele littekens

In het laatste jaar van mijn studie gingen we op wintersport en werd ik verliefd. Hij ook op mij. We gingen samenwonen, kochten een huis, trouwden, kregen een dochter en gingen scheiden. Tijdens deze relatie had ik verschillende banen, maakte video’s en opende met mijn vader een winkel. In hetzelfde jaar dat ik besloot te scheiden voelde ik ook dat de winkel niet meer bij mij paste. Korte samenvatting: in een jaar brak ik mijn gehele fundament en veilige comfortzone op alle vlakken af. Financieel zat ik op een dieptepunt.


Langzaam aan krabbelde ik weer op uit dit donkere stuk in mijn leven. Een leven vol pieken en dalen, rauw mens zijn, met passie en volle angst vooruit. In 2019 volgde ik mijn hart en begon ik een opleiding familie-opstellingen en systemisch coachen. Ik leerde observeren, de processen in mij de verhalen, hoe je gevangen kunt zitten in gedachten en overtuigingen. Steeds meer durfde ik te voelen. Voelen met mijn hele ziel en zaligheid. Het mooie van opnieuw verliefd zijn, mijn onzekerheden als moeder, de angst om te falen als ondernemer, de kracht voelen van mijn hart volgen.


Ik dwaal een beetje af. Bovenstaand is een korte samenvatting van mijn leven de afgelopen 4 jaar. En de rede van mijn schrijven is dat ik de afgelopen maand ben gaan samenwonen. Beide gescheiden, beide kinderen. Dus niet alleen wij gingen samenwonen. Wij besloten ook voor onze kinderen dat we samen een nieuw gezin gingen vormen. We kozen er voor de tijd te nemen voor deze overgang. Voor de kinderen, maar zeker ook voor onszelf. Want wij hebben beide een rugzak met pijn en issues. Eerlijk gezegd hebben we de eerste week samen in huis bijna iedere avond ruzie gehad. Over de meest suffe simpele dingen, we gingen geen confrontatie of moeilijk gesprek over irritatie uit de weg. ALLES werd uitgesproken. Soms dacht ik echt, mijn god waar zijn we aan begonnen. Zo vermoeiend….


De tweede week was ook nog best pittig. Maar er viel mij iets belangrijks op. Waar de eerste week voelde alsof we de deksel van onze beide beerputten aan pijn hadden geopend. Werd de tweede week steeds sneller duidelijk in welk ‘verhaal’ we zaten. Zelf vind ik een opgeruimd huis erg belangrijk. De afgelopen vier jaar heb ik alleen met mijn dochter gewoond en daar een heel fijn systeem in ontwikkeld. Het systeem heb ik veel over nagedacht, hoe ik zo efficiënt mogelijk het huishouden kon doen en moeder zijn. Het systeem, zeg ik eerlijk, is op het autistische af. Nu heb ik een man in huis gehaald die daar zijn eigen ideeën over heeft. En dat botste.


Lang verhaal kort, in de ruzies hierover zat ik in het ‘verhaal’ van een issue met mijn ex. Door de confrontatie aan te gaan, de irritatie uit te spreken en samen even de diepte in te gaan van mijn pijn. Lukte het om uit het verhaal te komen. Het laten zien van deze lelijke, ook wel donkere, kant van mezelf maakt mij ook kwetsbaar. Durf ik deze temperamentvolle kant van mezelf ook volledig te laten zijn? Met het risico dat hij denkt; met haar wil ik niet samenwonen. In deze conflicten is het belangrijk om bij jezelf te blijven, geen oordelen over de ander en boven alles OPEN te blijven. In verbinding met elkaar. God wat is dat een uitdaging! Dat vraagt een wakkere geest om niet ‘oude shit’ op elkaar te projecteren en in onze gekwetste kleinmenselijke ikjes vast te bijten.


Nou ik hoop dat je een beeld hebt bij deze situatie, en wellicht herken je jezelf er in. Waar ik naartoe wil is dat juist door deze gesprekken aan te gaan. Het doorploeteren van de modder in die beerput, ontdekken we een week later al kleine stukjes goud. We hebben helder gekregen wat we belangrijk vinden binnen huishoudelijke dingen. Zijn ons bewust van dat dit in ontwikkeling is en geven het tijd om hierin een samen systeem te laten ontstaan.


Dit is maar een klein voorbeeld, een laagje van wat er tussen ons speelde die eerste week samen. Wat ik je wil meegeven is dat het zo de moeite waard is om alles uit te spreken naar elkaar. Met een wakkerheid voor je eigen aandeel in een conflict. Bereidheid om je hart te openen en met elkaar in verbinding te blijven, elkaar echt horen in wat er gezegd wordt. Tot het onderste uit de spreekwoordelijke beerput gehaald is. Dat is goud, de alchemie van leven. Een stukje levenskunstenarij, magie als je er ‘doorheen’ bent.


Het goud van opgroeien in een gebroken gezin. Het goud van opnieuw verliefd worden na een break-up of echtscheiding. Het goud van je opvoeding, waar je ouders ongetwijfeld grote en kleine steken hebben laten vallen. Het goud van gepest worden op school. Het goud van falen. Het goud van buitengesloten worden. Het goud van een depressie. Het goud van je loedermoeder. Het goud van die onderdrukkende vriendschap. Het goud van die manipulatieve ex partner. Het goud van het meest traumatische wat je ooit hebt meegemaakt. Het goud van ‘niet hier meer willen zijn’...


Al die gebeurtenissen maken je tot wie je nu bent. Als je durft te leven met alles wat je geleefd hebt, voelt het als een gouden verbinding. Avontuur gegarandeerd! 💕 Herken jij jezelf? Ik ben beschikbaar, met goudlijm, om jouw unieke littekens te laten schijnen.


Recente blogposts

Alles weergeven